دکتر جمشید رضایی، رئیس بهرهوری دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، در گفتوگو با خبرگزاری ایرنا، با تشریح مفاهیم نسل نوین بهرهوری، بر نقش هوشمندی، نوآوری و خلق ارزش در ارتقای نظام سلامت تأکید کرد.
به گفته وی، نسل نوین بهرهوری بر چهار محور اساسی دادهمحوری به جای حدس و گمان ، نوآوری به جای تکرار ،سرمایه انسانی بهعنوان مزیت رقابتی و فناوری بهعنوان شتابدهنده بهرهوری استوار است.
متن کامل این گفتوگو را بخوانید:
نسل نوین بهرهوری، فراتر از مفاهیم سنتی کاهش هزینه و استفاده بهینه از منابع، بر هوشمندی، نوآوری و خلق ارزش تأکید دارد؛ رویکردی که در نظام سلامت نه یک الزام اقتصادی، بلکه یک مسئولیت اجتماعی محسوب میشود.
در نسل سنتی بهرهوری، سؤال اصلی این بود که «چگونه کارها را سریعتر و ارزانتر انجام دهیم؟» اما در نسل نوین بهرهوری ابتدا این سؤال مطرح میشود که «آیا اساساً این کار باید انجام شود؟» و سپس بهترین روش اجرای آن مورد بررسی قرار میگیرد.
امروزه سازمانهای پیشرو جهان دریافتهاند که بخش قابل توجهی از منابع آنها صرف فعالیتهایی میشود که ارزش چندانی ایجاد نمیکنند. به همین دلیل تمرکز اصلی از افزایش حجم فعالیتها به سمت افزایش ارزش خلق شده تغییر یافته است.
نسل نوین بهرهوری بر چهار محور اساسی استوار است:
۱. دادهمحوری به جای حدس و گمان
تصمیمگیریهای مدیریتی باید بر اساس اطلاعات واقعی، شاخصهای عملکردی و تحلیل دادهها انجام شود. هر آنچه قابل اندازهگیری نباشد، قابل مدیریت و بهبود نخواهد بود.
۲. نوآوری به جای تکرار
بهرهوری امروز تنها در صرفهجویی خلاصه نمیشود. گاهی یک ایده خلاقانه میتواند اثری به مراتب بیشتر از دهها اقدام صرفهجویانه داشته باشد.
۳. سرمایه انسانی به عنوان مزیت رقابتی
در سازمانهای نوین، کارکنان صرفاً مجری فرآیندها نیستند؛ بلکه منبع اصلی ایدهها، بهبودها و تحول سازمانی محسوب میشوند.
۴. فناوری به عنوان شتابدهنده بهرهوری
هوش مصنوعی، رایانش ابری، تحلیل کلان داده و سایر فناوری ها میتوانند زمان انجام بسیاری از فعالیتها را کاهش داده و دقت تصمیمگیری را افزایش دهند.
اما سؤال مهم این است که برای حرکت به سمت نسل نوین بهرهوری چه باید کرد؟
نخست؛ شناسایی فعالیتهای کمارزش و حذف فرآیندهای زائد.
هر واحد سازمانی باید سالانه بخشی از فرآیندهای غیرضروری خود را شناسایی و اصلاح کند.
دوم؛ استقرار نظام پیشنهادهای اثربخش.
کارکنان نزدیکترین افراد به مشکلات و فرصتهای بهبود هستند و باید زمینه مشارکت واقعی آنان فراهم شود.
سوم؛ تعریف شاخصهای عملکردی شفاف و قابل سنجش.
آنچه اندازهگیری نشود، بهبود نخواهد یافت.
چهارم؛ توسعه فرهنگ یادگیری مستمر.
سازمانی که یاد نگیرد، توان رقابت و پیشرفت نخواهد داشت.
پنجم؛ بهرهگیری هدفمند از فناوریهای نوین و نوآوری در کاربست این فناوری ها
این فناوریها باید به خدمت خلق ارزشهای اظهار نشده، بهبود کیفیت تصمیمگیری، کاهش اتلاف زمان و ارتقای خدمات درآیند.
در نظام سلامت، بهرهوری صرفاً یک الزام اقتصادی نیست؛ بلکه یک مسئولیت اجتماعی است. هر میزان افزایش بهرهوری میتواند به ارتقای کیفیت خدمات، افزایش رضایتمندی مردم، کاهش هزینهها و دسترسی بهتر جامعه به خدمات سلامت منجر شود.
امروز زمان آن رسیده است که بهرهوری را نه به عنوان یک برنامه اداری، بلکه به عنوان یک فرهنگ سازمانی و یک راهبرد توسعهای دنبال کنیم. سازمانهای موفق آینده، سازمانهایی خواهند بود که سریعتر یاد میگیرند، هوشمندانهتر تصمیم میگیرند و اثربخشتر ارزش خلق میکنند.
بهرهوری در نسل جدید، دیگر فقط «بیشتر کار کردن» نیست؛ بلکه «هوشمندانهتر ارزشآفرینی کردن» است.