دکتر سعید قارویی، متخصص مغز و اعصاب و عضو هیئت علمی دانشگاه، با تأکید بر اینکه مشاهده تنگی کانال نخاعی در MRI به‌تنهایی به معنای بیماری یا ضرورت جراحی نیست، گفت: تشخیص این عارضه باید بر اساس علائم بیمار، معاینه بالینی دقیق و یافته‌های تصویربرداری انجام شود و در گام نخست، درمان‌های غیرجراحی در اولویت قرار دارند.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه وی افزود: در بسیاری از بیماران، درمان با روش‌های غیرجراحی از جمله ورزش و فیزیوتراپی، اصلاح فعالیت‌های روزمره و کنترل وزن آغاز می‌شود و جراحی تنها در صورت تداوم علائم ناتوان‌کننده یا بروز مشکلات عصبی قابل‌توجه و با توجه به شرایط خاص بیمار، مورد بررسی قرار می‌گیرد.
دکتر قارویی با اشاره به شیوع تنگی کانال نخاعی کمر، به‌ویژه در سنین بالاتر، اظهار داشت: این عارضه در اثر کاهش فضای عبور اعصاب ایجاد می‌شود و می‌تواند با علائمی مانند درد، بی‌حسی، گزگز و ضعف اندام‌های تحتانی همراه باشد.
این متخصص مغز و اعصاب «لنگش عصبی» را یکی از علائم شاخص تنگی کانال نخاعی دانست و گفت: درد، سنگینی یا ضعف پاها هنگام ایستادن و راه رفتن که معمولاً با نشستن یا خم‌شدن به سمت جلو کاهش می‌یابد، از نشانه‌های این عارضه است.
وی تغییرات فرسایشی و وابسته به افزایش سن، از جمله تغییرات دیسک‌های بین‌مهره‌ای، آرتروز مفاصل و ضخیم‌شدن برخی رباط‌ها را از مهم‌ترین عوامل ایجاد تنگی کانال نخاعی عنوان کرد.
دکتر قارویی در پایان نسبت به علائم هشداردهنده این عارضه هشدار داد و گفت: ضعف شدید یا پیشرونده در پاها، بی‌اختیاری جدید ادرار یا مدفوع و بی‌حسی ناحیه بین پاها، از علائمی هستند که نباید نادیده گرفته شوند و نیازمند ارزیابی فوری پزشکی هستند.